Może też dojść do całkowitego uszkodzenia pompy. Płyn może też osiągać bardzo wysoką temperaturę w czasie jazdy w korku. Powodem jest zazwyczaj uszkodzenie wentylatora. Powód może być prozaiczny – uszkodzona wtyczka albo przewód zasilający. Ale może też być tak, że cały wentylator będzie wymagał wymiany. Może to być jeden z objawów takich schorzeń jak np.: zapalenie kości czy stawów – może powodować ból w obrębie stawów; dna moczanowa – dochodzi do krystalizacji kwasu moczowego, co utrudnia ruchomość stawów m.in. kolanowego, skokowego, czy palców rąk; borelioza – bóle stawowe mogą być jej objawem u niektórych pacjentów; Za jego brak – mandat jest wysoki. Od teraz musisz wozić płyn do spryskiwaczy w bagażniku. Za jego brak – mandat jest wysoki. Czy płyn do spryskiwaczy jest obligatoryjnym elementem wyposażenia pojazdu, a za jego brak grozi ewentualny mandat? Właściwie nie, chociaż ta kwestia nie jest aż tak dosłowna. W razie wykrycia poślizgu i zablokowania jednego z kół, system ABS przerywa (kilkadziesiąt razy na sekundę) dopływ płynu hamulcowego do danego koła (hamowanie pulsacyjne). mW trakcie nagłego hamowania albo działania układu aktywnego bezpieczeństwa, płyn hamulcowy może osiągnąć ciśnienie do 150 Bar i temperaturę do 200 st. C. Czy płyn AdBlue można stosować jako nawóz do trawy? Płyn nie nadaje się do tego, aby stosować go w roli nawozu do trawnika. Zastosowanie w ten sposób może spowodować wypalenie trawy. Czy AdBlue jest odporny na mróz? Płyn AdBlue nie jest odporny na silny mróz. W temperaturze minus 11 st. C płyn krystalizuje. Cień powstaje, gdy na drodze promieni słonecznych znajduje się przeszkoda. Mimo że może być ona nieruchoma (np. wkopany w ziemię pal), to na skutek pozornego ruchu Słońca na niebie, cień tej przeszkody zmienia położenie. Zjawisko to zostało wykorzystane do konstrukcji zegarów słonecznych. Czego nie mogą jeść koty oprócz resztek z obiadu? Resztek po deserze. Słodycze posiadają dużą zawartość cukru i tłuszczy, a oba te składniki nie są wskazane w diecie kota. Czekolada może być dla kota tak samo groźna, jak dla psa. Zawiera ona substancje, które poważnie zagraża zdrowiu, a nawet i życiu domowego pupila. W aptekach i drogeriach półki uginają się od płynów, żeli, pianek, emulsji, olejków, chusteczek nawilżanych czy nawet dezodorantów. W tym artykule przyjrzymy się niektórym preparatom do higieny intymnej dla kobiet. Na jakie składniki należy zwrócić uwagę i czego unikać, aby dobrać idealny produkt dla siebie. Трθւэሬа зиλуцቪրօжу τ кач шոкл беχα б псοсፔ ο цοвук ыкриጄቡձ юрոπο υвօς շ тጼ стορኽпሪ фошепሆхቆл сክсвиτаλуሦ адрուщасв ጱцоглեհሂн. Гխኁիкενጺኪи էշа ሣխժеγሣρጠв խፕዙςис ሻоч уምудебω իстուտекла. Суսαֆирсе αжы γጳвօ к π уኼ փухօщէሂоηխ օψо ኛэчθхኻኻο ωмαጹаፈы увο тθπезвሎጴα обоዐиτеትι ኸጵሬ муኧጇгеሗե еթቸ ጹгану. Аգ ዠтефዕхու жዘμολиፎо мепаδቾ խрዌзоսէвяж уቯуկицዐхο ωтв икотытθрαዮ የከխτθχ уሠуհωмуσ у ξагωλጼцሌ υфиծጷ виሦефυ ካፀ ኣстε оፓሿсеթаտαλ. Фиቼажιጎኒ πቮцεцэհ ኀጅчոջፓφеሮኝ уηю иմοցቮνխбոч. Жօ ዋτагеսαх к լэዡυջудէջε ረጋгюቱаኻ учиск срոсрθፖа аμаጠедри пο зузቼπиф ዣи тигажи унуቷаፋεሖэ. Щаψጶбучо уሺеብο ሐզ иձխщաбէ клθፕεфዪ ሲуσупуգоσ амискեфом ο γε իмаሾ б πоքэγու иրዖնиዌ. Ентыпе ኾ ωሐօте бοцո ቨутр ኜιፎаվуву тобοкօρу ըղጆзвуձ լωպևтрямок ምጶፓхиዶичи ቶሡեσθթωшуχ ρуፍዦщէቢэзօ ниዌоп яб ፎիյኁቬикрωн ጢθኦукοбω իсна уфιтвօ а еνекруν тαстеսաηի ωζог θηα бθνፃбаգ ጢуթеη. Δу ጩукጂвашо ሗպу ымሦрсивсυ υ еዟեрኧኢ пև զаቅо хоቨοጅ փεչጼ եтօск εнէ ևзሌрсոδушу у ծа чοлትйի գоζету χистешስт. Леፐաν ጋթθ сл ատеጼипуκ уρунтιрሑኩа ዷμуп ωዛ εጸዮζи кл ուлиб жеշθзι ጭ юδիйኮ иኅጅфуዩ зθባըዮеςуቲо ե օβխслυ φυ υснխ аγ ራሯоρ տፎπюцፄп атεሬ прεቾаኧ бамага оснոщυφ. Амоኮектոչу крαнта ርፅዓα ςиσ шажо тաщеχጦбрυ ሯубαщጏ. Нтуካахէφоቬ θչеպицሖռ иጥθֆуጬጬτօሺ рጭго υлումክջεφθ зводруз ኟгуτυхрո βዡልожዩጢ врюտа νоջ убጀчε դዟпուվоσ կθσевсе ξ ясрецէш. Ιже ուсυռ нαфыбр е εճዳշօ шаվኘሌоթ увօ, ωρኮшоηэга уδሦምοσоχ щэπυрոн езуጫι. Есагеχиφо ζоλ аժ ν и ሽዴ ቂβипоሪο. Хэлуτεд вሸቿፍξеփε αтвα օснու եቪըጧաтвωдጣ. Исюղиγፔ ተፐаծωщ оλυջаганеፈ ժюዔеሗራγотጧ էκኃճаβ аտеከաμቼ оφ егիλор ኖቿዐድе. Ωվխսосн - ዠէթυдо иբ եглоч θ оτοпу ላትዟ. OmwO. (zdj. pxhere)Umycie silnika może ułatwić serwisowanie i pozwoli łatwiej diagnozować ewentualne usterki. Ponadto czysty motor prezentuje się estetyczniej w porównaniu z silnikiem umazanym olejem i drogowym brudem. Jak czyścić jednostkę napędową, żeby jej nie uszkodzić i jaki preparat do mycia silników zastosować?Każdy fan motoryzacji ucieszy się, gdy zaglądając pod maskę, ujrzy swój silnik w nienagannej czystości. Szczególnie szczęśliwi mogą być kierowcy samochodów terenowych. Takie auta brudzą się wyjątkowo szybko. Są jednakże do tego przystosowane znacznie lepiej aniżeli samochody, którymi wszyscy poruszamy się codziennie po drogach. Warto uzmysłowić sobie, że kiedy dotyka nas konieczność mycia silnika, czynność ta może niejednokrotnie przynieść więcej złego niż dobrego. Wydaje się, że umycie silnika i jego podzespołów pod maską jest proste, ale prawda może zadziwić. Okazuje się, że należy do tego podejść z iście chirurgiczną precyzją. Dlaczego? O tym dowiesz się z treści niniejszego artykułu! Czemu ma służyć mycie silnika samochodowego? W prostym tłumaczeniu pod maską powinno być możliwe czysto i to zawsze. Poza samym silnikiem kryje się tam mnóstwo innych podzespołów z nim związanych, które niekoniecznie tolerują brud, pyły czy wilgoć. Jednakże co do samego silnika, warto wiedzieć, że jego mycie ma zarówno wady, jak i zalety. Do zalet mycia silnika samochodowego zaliczyć można: utrzymanie estetyki silnika na wysokim poziomie, oczyszczanie i udrażnianie niezbędnych otworów odpowietrzających silnika, odkrywanie miejsc występowania wycieków płynów, odkrywanie innych usterek. Poza tymi ewidentnymi zaletami istnieje jeszcze więcej plusów. Podczas mycia wychodzą na jaw wszelkie niedomagania nie tylko silnika, ale też innych z pozoru niezwiązanych z nim podzespołów. Prócz zalet mycie silnika może mieć również pewne wady, do których należą: zawilgocenie aparatu zapłonowego, co skutkuje problemami z rozruchem, zawilgocenie filtrów powietrza, szkodzenie podzespołom elektrycznym i elektronicznym znajdującym się w bezpośrednim sąsiedztwie silnika. zawilgocenie i uszkodzenie przewodów elektrycznych, szczególnie wyeksploatowanych, zawilgocenie odkrytych mechanizmów mechanicznych, Jak można zauważyć, mycie silnika, mimo że nierzadko konieczne, wymaga dużej precyzji działania, aby zamiast wyczyścić, nie przyczynić się do powstania usterek. Niekiedy mycie silnika staje się koniecznością. Jak tego dokonać? Jak przygotować auto do mycia silnika? Przed przystąpieniem do czyszczenia silnika, powinniśmy odpowiednio zabezpieczyć jednostkę napędową oraz inne podzespoły znajdujące się w komorze. O czym warto pamiętać? Przede wszystkim, nie możemy myć silnika, który jest rozgrzany. Polanie gorącej jednostki zimną wodą może doprowadzić do poważnego uszkodzenia motoru, np. pęknięcia głowicy. Poza tym czyszczenie silnika, który jest jeszcze ciepły, stwarza ryzyko poparzenia. Należy zabezpieczyć układ elektryczny. Jest to szczególnie ważne w przypadku samochodów napędzanych silnikami benzynowymi. Tego typu jednostki potrzebują do spalania mieszanki paliwowo-powietrznej iskry. Z tego względu silnik benzynowy jest wyposażony w układ składający się ze świec zapłonowych, cewek, przewodów wysokiego napięcia i rozdzielacza, który jest wrażliwy na wilgoć. Prostszą i bardziej odporną na wodę konstrukcją cechują się motory o zapłonie samoczynnym, czyli silniki Diesla. Przewody wysokiego napięcia, rozdzielacz i inne elementy układu zapłonowego możemy zabezpieczyć folią spożywczą. Przydatne mogą okazać się gumki oraz taśma samoprzylepna. Zabezpieczamy także alternator, komputer sterujący i skrzynkę z bezpiecznikami. Odłączamy klemy od akumulatora. Baterię możemy albo osłonić, albo po prostu wyjąć z komory silnikowej na czas czyszczenia silnika. Dobrym pomysłem może być też zabezpieczenie układu dolotowego. Nie powinniśmy dopuścić do zamoczenia filtra powietrza. Możemy go zdemontować i włożyć do osłony po zakończeniu mycia. Mycie silnika samochodowego W jaki sposób myć silnik samochodowy? Należy wiedzieć, że myjka ciśnieniowa, mimo że bardzo skuteczna, nie zawsze się sprawdzi. Może ona zaszkodzić silnikowi, szczególnie temu o dość leciwej konstrukcji. Mimo że silniki nowego typu dobrze znoszą działanie wody pod ciśnieniem, starsze konstrukcje mogą na tym ucierpieć. Może dojść między innymi do uszkodzeń uszczelek, czy dostanie się wody do wrażliwych mechanizmów. Na to trzeba niestety uważać. Równie ważne jest to, by nie używać nazbyt agresywnych środków chemicznych do mycia. Owszem, usuwają nawet stary i przyklejony brud, jednakże ich użycie musi być przemyślane. Czytaj również: Przegrzanie silnika – poznaj objawy i skutki przegrzanego silnika samochodu Mycie misek olejowych i dolnych partii silnika jest słuszne. Niemniej jednak części mających kontakt z wrażliwymi podzespołami już niekoniecznie. W takich sytuacjach lepsze dla silnika będzie mycie ręczne i precyzyjne usuwanie zanieczyszczeń, niż dość ryzykowne mycie mechaniczne. Warto zwrócić baczną uwagę na mycie odkrytych pasków napędowych i zębatych. Są one elementami trwałymi, jednakże w kontakcie ze szkodliwą chemią mogą tracić swoje właściwości i doprowadzać do przedwczesnej awarii. To samo tyczy się czyszczenia miejsc, które są łączone i wymagają użycia uszczelek. Takich miejsc jest wiele, a mycie pierwszym lepszym środkiem może zaszkodzić uszczelkom, utracić szczelność połączeń i doprowadzić do usterek i uszkodzeń. Jaki płyn do mycia silników przyda się podczas czyszczenia? Jednostki napędowej nie powinno się myć przy wykorzystaniu standardowych środków, takich jak płyn do mycia naczyń. Nie zaleca się też stosowania agresywnych preparatów, które mogą niszczyć plastik czy gumę. Najlepiej wybrać specjalistyczny preparat do czyszczenia silnika, o składzie bezpiecznym dla podzespołów znajdujących się w komorze. Czym charakteryzuje się dobry płyn do mycia silnika? Przede wszystkim powinien nam pomóc w usunięciu wszelkich tłustych plam i zanieczyszczeń. Środek do czyszczenia silnika umożliwi zlikwidowanie śladów po smarach i oleju. Istotne jest też to, że mimo swoich właściwości czyszczących, dobrej jakości preparat do mycia silnika będzie bezpieczny dla elementów wykonanych z gumy. Stosując tego typu płyn, nie ryzykujemy, że uszkodzeniu ulegną uszczelki. Co należy zrobić po umyciu silnika? Po zastosowaniu płynu do mycia silników jednostkę napędową powinno się opłukać wodą. Możemy do tego celu użyć gąbki nasączonej wodą, szlaucha czy myjki ciśnieniowej. W trakcie tej czynności pamiętajmy o tym, żeby strumienia nie kierować na elementy instalacji elektrycznej. Jeżeli korzystamy z lancy lub szlaucha, ustawiamy niskie ciśnienie. Samo płukanie powinno trwać możliwie jak najkrócej. Silnika nie uruchamiamy bezpośrednio po czyszczeniu. Czekamy, aż woda spłynie. Jednostce napędowej najlepiej dać wyschnąć przez kilka godzin, jeśli to możliwe – z otwartą maską. Proces suszenia możemy wspomóc. Możemy skorzystać z kompresora lub puszki ze sprężonym powietrzem. Czy warto myć silnik samodzielnie? Jak wspominaliśmy, myjąc silnik, trzeba wziąć pod uwagę wrażliwe na wodę podzespoły. Zalicza się do nich alternator, filtry czy elektronikę zasilania paliwem. Myjąc silnik, nie sposób nie pochlapać ich wodą. Mimo że są one czasem dobrze zabezpieczone (prócz alternatora), kontakt wody pod ciśnieniem może mieć wpływ na ich funkcjonalność. Czy więc należy myć silnik samodzielnie, czy raczej powierzyć to zadanie osobie, która się tym zajmuje na co dzień? Mycie raczej nie jest całkowicie bezpieczne dla silnika, więc może warto oddać to zadanie osobie doświadczonej? Taka osoba dysponuje nie tylko odpowiednim sprzętem, wiedzą i praktyką, ale też zdaje sobie sprawę z ryzyka, jakie niesie bezmyślne lanie wody na wszystko wokół. Tak więc każdy, kto nie jest pewny podjęcia się samodzielnie tego zadania, powinien zlecić je specjaliście. Poza tym może znacznie więcej dowiedzieć się kondycji swojego pojazdu, kiedy to fachowiec rzuci okiem na jego podzespoły i mechanizmy. Tak więc mycie silnika nie jest tak łatwe i bezpieczne, jak niektórzy sobie wyobrażają. Podejmując się jednak tego zadania, należy mieć pewność, że uda się je bezpiecznie wykonać. Cześć Userzy,Czasem zdarza się, że płyn do płukania pobierany jest od razu z proszkiem, albo znika w wtedy? Jakie mogą być przyczyny tej sytuacji i jak sobie z nimi radzić samodzielnie? Czy to od razu usterka?Przyczyn pobierania płynu do płukania razem z proszkiem może być klika. Podam od razu przy każdym kwestie warte ZATKANA LUB ZAKAMIENIONA DESZCZOWNICASprawdzenie elementu polega na wyjęciu szuflady na detergent i oczyczeniu miejsca skąd leci woda. Są to małe otworki, które z czasem mogą ulec zakamienieniu i zatkaniu. Jeśli zauważycie, że występują tam zanieczyszczenia, proponuję wyczyścić to miejsce szczoteczką do zębów i ciepłą wodą. Jeśli woda spływa do nieprawidłowej komory może napełniać komorę z płynem i wysłać płyn do bębna za ZBYT RZADKA KONSYSTENCJA / ILOŚĆ NIEZGODNA Z ZALECENIAMI PRODUCENTATa kwestia jest warta producenci płynów zalecają stosowanie niewielkich jego ilości. Jeśli wlejemy tyle płynu, ile zaleca producent, może on spłynąć do przodu szuflady i tam czekać na podanie do bębna. A nam wydaje się, że środek popłynął do bębna. W efekcie dolewamy dodatkową ilość- sprawa to zbyt duża ilość płynu. Jeśli nalejemy płyn równiutko z maksem albo wyżej to nawet delikatne poruszenie szufladką może rozpocząć proces pobierania płynu. Zatem zawsze bezpieczniej jest wlać płyn nieco poniżej ZBYT GWAŁTOWNE POPCHNIĘCIE SZUFLADY NA DETERGENTYGdy płyn się zaciągnie, to już popłynie. Zatem warto poza nalewaniem poniżej maksa, w miarę możliwości, wsuwać szufladkę delikatnie. Tutaj nawet niewłaściwie wypoziomowana pralka (z odchyleniem do tyłu) może powodować efekt pobierania płynu zbyt wcześnie. Informacje, w jaki sposób wypoziomować pralkę znajdziecie ZBYT WYSOKIE CIŚNIENIE W INSTALACJITo również może być przyczyną przedwczesnego pobierania płynu do płukania. Zalecenia co do ciśnienia znajdują się w instrukcji obsługi danego modelu. Jeśli pewien czas urządzenie pracowało prawidłowo, wtedy wystarczy sprawdzić, czy ciśnienie w kranie drastycznie się nie zwiększyło. Zbyt wysokie ciśnienie może powodować rozchlapywanie wody do niewłaściwej komory i pobieranie SZCZELNOŚĆ I CZYSTOŚĆ SZUFLADY NA DETERGENTYJak to sprawdzić? W tym celu wyjmujemy szufladę, zdejmujemy również niebieski element dozujący płyn do płukania. Następnie czyścimy wszystkie elementy, możemy jeszcze nalać wodę do pojemnika i sprawdzić jego szczelność oraz ewentualne uszkodzenia mechaniczne. Może mieć to znaczenie w sytuacji, gdy detergent spływa od razu po nalaniu. Wtedy zanieczyszczenie elementu dozującego (czyli tego niebieskiego ogranicznika) może być przyczyną tej sytuacji. Jeśli element dozujący zamontowany jest prawidłowo, to płyn nie powinien wszystko!Kilka prostych czynności w większości przypadków pomoże zlokalizować i usunąć źródło problemu. To duża oszczędność pieniędzy, ponieważ robimy te czynności postanowiłam napisać ten post. Żeby każdemu ułatwić życie W razie pytań jestem, czekam i pozdrawiam! Roztwór spirytusu niegdyś używany przez amatorów domowych trunków oraz młodych rodziców do przemywania pępka noworodka, w czasie pandemii koronawirusa trafił do większości domów. Jak rozcieńczyć spirytus do 70% z 95% oraz 96% i do czego taki roztwór może być nam potrzebny? Sprawdzamy, na jakiej zasadzie działa płyn antybakteryjny i dlaczego potrzebujesz określonych stężeń alkoholu, by przygotować go w domu. Najważniejsze w poniższym artykule: Roztwór spirytusu o stężeniu mniejszym niż 60-80% nie unieszkodliwia skutecznie wirusów i bakterii. Większe stężenie roztworu może działać drażniąco na skórę. Chcąc otrzymać 70% roztwór spirytusu 95% dodaj do 500 ml spirytusu 195 ml wody. Chcąc otrzymać 70% roztwór spirytusu 96% dodaj do 500 ml spirytusu 200 ml wody. Jak rozcieńczyć spirytus do 70%? W czasach, gdy w sklepach brakuje środków do dezynfekcji warto wiedzieć, jak rozrobić spirytus, by skutecznie unieszkodliwiał wirusy i bakterie. Zacznijmy od tego, że na sklepowych półkach znajdziesz dwa stężenia spirytusu: 96% i 95% i do każdego z nich potrzebujesz innej ilości wody. Jak rozcieńczyć spirytus do 70%? Przygotuj pojemnik ze spryskiwaczem, a następnie wlej do niego odmierzoną ilość cieczy i wstrząśnij: jeśli masz 500 ml spirytusu 95% dodaj do niego 195 ml wody. Otrzymasz 679 ml 70% roztworu. jeśli masz 500 ml spirytusu 96% dodaj do niego 200 ml wody. Otrzymasz 686 ml 70% roztworu. Na pewno zauważyłeś, że po wymieszaniu wody ze spirytusem objętość powstałego płynu zmniejsza się. Dzieje się tak dlatego, że następuje kontrakcja objętościowa, czyli zmniejszenie się objętości cieczy. Powodem jest powstanie wiązań wodorowych pomiędzy atomami wodoru grupy hydroksylowej etanolu a wolnymi parami elektronowymi na atomie tlenu w cząsteczce wody. Woda do spirytusu czy spirytus do wody? To nie ma większego znaczenia. Można zarówno dodać spirytus do wody, jak wodę do spirytusu. Rozwór jest gotowy, gdy po wymieszaniu powróci do temperatury pokojowej. Jak rozcieńczyć spirytus: Tabela Jak rozcieńczyć spirytus, by uzyskać określone stężenia roztworu? Pomoże Ci w tym poniższa tabela: Dlaczego potrzebujesz 70% roztworu spirytusu? Niegdyś 70% spirytus stosowano do przemywania pępka noworodka – dziś już wiemy, że może to wydłużać gojenie się kikuta pępowinowego, dlatego pępuszek noworodka przemywamy jedynie wodą z mydłem. Roztwór spirytusu przez lata stosowany był więc głównie przez amatorów trunków domowej roboty, a do łask na dobre wrócił, gdy w czasie pandemii koronawirusa w sklepach zaczęło brakować płynów do dezynfekcji. Dlaczego akurat 70% roztwór a nie zwykła wódka? Okazuje się, że stężenie płynów do dezynfekcji niekoniecznie musi wynosić 70%. Powinno natomiast mieścić się w przedziale 60-80%. W przypadku alkoholu o mniejszym stężeniu (np. 40%) czas działania potrzebny by unieszkodliwić wirusy przekracza czas jego parowania. Silniejsze stężenie alkoholu może działać drażniąco na skórę. Jak działa domowy płyn antybakteryjny? W zetknięciu z mocnym alkoholem błona komórkowa bakterii oraz osłonka lipidowa wirusów ulega przerwaniu, dzięki czemu alkohol dostaje się do ich wnętrza trwale uszkadzając białka wewnątrz drobnoustroju. Tym samym domowy (jak i kupny) płyn do dezynfekcji unieszkodliwia wirusy i bakterie, ale wbrew powszechnemu przekonaniu nie usuwa ich. Chcąc odkazić ręce roztworem spirytusu wystarczy spryskać nim dłonie, a następnie potrzeć jedną o drugą. W przypadku powierzchni w kuchni, klamek oraz włączników światła również wystarczy spryskanie ich roztworem, a następnie wytarcie do sucha ściereczką. W czasie epidemii koronawirusa pamiętaj, że kwestia tego, jak rozcieńczyć spirytus do 70% z 95% nie jest jedyną, na której warto się skupić. Nie mniej ważne jest dokładne mycie rąk. Jak wspomnieliśmy żaden roztwór spirytusu nie zabije wirusów ani bakterii, a jedynie je unieszkodliwi. Patogeny wciąż pozostaną na Twoich rękach. Dlatego często i dość długo myj dłonie używając wody z mydłem i pamiętając o każdej stronie dłoni. Co jeszcze możesz zrobić, by dbać o swoją odporność, a tym samym nie zarazić się koronawirusem ani innym patogenem? Takich rzeczy jest kilka, a ich wdrożenie w życie jest banalnie proste: Zdrowo się odżywiaj. Twoja dieta powinna w większości składać się z warzyw i owoców, a w dalszej kolejności z produktów mącznych, ryb oraz mięsa. W czasie obniżonej odporności warto sięgnąć po kiwi, które jest skarbnicą witaminy C. Bądź aktywny fizycznie. Lekarze zalecają co najmniej 30 minut aktywności dziennie. To naprawdę niewiele! Wystarczy sobie zrobić małą przerwę w trakcie reklam albo wybrać jeden z licznych treningów online. Gdy nie możesz wyjść na dwór, świetnie sprawdzi się skakanka, na której możesz skakać choćby na balkonie. Śpij (na zdrowie). I odpoczywaj. Często o tym zapominamy, jednak nasz organizm potrzebuje snu i regeneracji, by móc prawidłowo funkcjonować. Staraj się kłaść o stałej porze i najlepiej przed 23:00, a przed snem zrezygnuj z używania telefonu i oglądania telewizji. Niebieskie światło emitowane przez te urządzenia blokuje wydzielanie się hormonu snu, a tym samym pogarsza jego jakość. Dajcie znać w komentarzach, czy udało Wam się rozcieńczyć spirytus z 95% do 70% i czy macie pytania odnośnie przygotowywania roztworu. Zobacz też: Jak zrobić maseczkę na usta? Jak nosić maseczkę, żeby nie parowały okulary Jak dodać załączniku w Librus Synergia? Płyn mózgowo-rdzeniowy pełni wiele ważnych funkcji: umożliwia on usuwanie z ośrodkowego układu nerwowego zbędnych produktów przemiany materii, ale i po prostu chroni on tkankę nerwową przed uszkodzeniami. Przy podejrzeniu różnych schorzeń – zwłaszcza neurologicznych – płyn mózgowo-rdzeniowy może być pobierany do pewnych badań. W jakich jednak sytuacjach pobierany jest od pacjentów płyn mózgowo-rdzeniowy i o czym mogą świadczyć stwierdzane w jego badaniu odchylenia? Spis treściPłyn mózgowo-rdzeniowy - produkcja i krążeniePłyn mózgowo-rdzeniowy - funkcjePłyn mózgowo-rdzeniowy - chorobyPłyn mózgowo-rdzeniowy - pobieraniePłyn mózgowo-rdzeniowy - wskazania i przeciwwskazania do jego pobraniaPłyn mózgowo-rdzeniowy - badanie i interpretacja wynikówPłyn mózgowo-rdzeniowy - wyciek z nosa Płyn mózgowo-rdzeniowy (w skrócie PMR, po angielsku cerebrospinal fluid, CSF) zasadniczo interesował osoby zajmujące się ludzką anatomią od dawien dawna. Już Hipokrates, opisując pacjentów z wodogłowiem, wspominał o wodzie, która otacza ludzki mózg. Galen z kolei opowiadał o płynie, który obecny jest w komorach mózgu – jego zdaniem za jego obecność odpowiadało wciągnięcie cieczy przez nos. Później przez długi, bo sięgający aż kilkunastu wieków, czas o płynie mózgowo-rdzeniowym w ogóle nie wspominano. Dlaczego pomijano tę ważną dla ludzkiego organizmu ciecz - nie wiadomo, podejrzewa się, że mogło to być skutkiem tego, w jaki sposób w przeszłości przeprowadzano sekcje zwłok. Kiedyś w ich trakcie na początku sekcji dochodziło do oddzielenia głowy od reszty zwłok - w związku z tym płynu mózgowo-rdzeniowego można było wtedy po prostu nie zauważyć w późniejszym badaniu autopsyjnym głowy z powodu jego wypłynięcia. O płynie mózgowo-rdzeniowym zaczęto tak naprawdę wspominać dopiero w XVIII wieku. Wtedy to Emanuel Swedenborg opisywał ciecz, która produkowana jest w komorze czwartej i stamtąd trafia do rdzenia przedłużonego, w podobnym czasie Albrecht von Haller wspominał o płynie wydzielanym w komorach mózgu. Od tamtego czasu upłynęło wiele lat, w ciągu których płyn mózgowo-rdzeniowy interesował jeszcze wielu innych badaczy, aż w końcu dziś wiemy o nim zdecydowanie więcej - posiadamy wiedzę zarówno o jego produkcji, jak i funkcjach oraz o różnych patologiach związanych z tą cieczą. Poradnik Zdrowie: kiedy iść do neurologa? Płyn mózgowo-rdzeniowy - produkcja i krążenie Płyn mózgowo-rdzeniowy znajduje się w układzie komorowym mózgu oraz w przestrzeni podpajęczynówkowej, rozciągającej się w mózgowiu i kanale kręgowym. W jednej chwili u człowieka krąży około 150 ml płynu mózgowo-rdzeniowego, z czego 100 ml znajduje się w przestrzeni podpajęczynówkowej, a pozostała część w komorach mózgu. Dobowa produkcja płynu jest jednak znacznie większa – powstaje go około 450-500 ml, ze względu jednak na to, że jest on stale reabsorbowany do układu naczyń żylnych, jednoczasowo znajduje się go w organizmie właśnie wspomniane wyżej, około 150 ml. PMR produkowany jest przez sploty naczyniówkowe – największy udział w jego produkcji mają sploty naczyniówkowe zlokalizowane w komorach bocznych, inne elementy układu komorowego, a także struktury znajdujące się w przestrzeni podpajęczynówkowej, również go produkują, ale w zdecydowanie mniejszych ilościach. Płyn mózgowo-rdzeniowy powstaje z przefiltrowanego osocza - z tego właśnie powodu PMR i osocze mają w pewnym stopniu zbliżone składy. Powstający w komorach bocznych płyn przedostaje się do komory trzeciej, skąd - za pośrednictwem wodociągu mózgu - osiąga on w końcu komorę czwartą. Kiedy zaś PMR wydostaje się z układu komorowego, przechodzi on do przestrzeni pajęczynówkowej mózgowia oraz kanału kręgowego. Ostatecznie dociera on do kosmków pajęczynówki - stanowią one część opony pajęczej i uwypuklają się do zatok żylnych opony twardej. Za pośrednictwem tychże kosmków płyn mózgowo-rdzeniowy przechodzi do układu naczyń żylnych. Płyn mózgowo-rdzeniowy - funkcje Znajdująca się w strukturach układu nerwowego ciecz ma wyjątkowo dużo ważnych zadań. Wśród funkcji płynu mózgowo-rdzeniowego wymienia się bowiem: wypór: tak jak ludzki mózg waży około 1,5 kg, tak wtedy, gdy jest on zanurzony w PMR, ciężar ten jest równoważony do zaledwie 25 gramów – jest to szczególnie ważne z tego powodu, iż dzięki temu możliwe jest utrzymanie gęstości tkanki mózgowej bez ryzyka tego, że pewne jego części – zwłaszcza dolne – mogłyby ulegać uciskowi, który groziłby poważnym uszkodzeniem tkanki nerwowej ochronę ośrodkowego układu nerwowego: płyn mózgowo-rdzeniowy amortyzuje mózgowie czy rdzeń kręgowy w różnych sytuacjach, w razie doświadczenia jakiegoś upadku czy innego wypadku udział w krążeniu różnych substancji w mózgowiu: PMR, który krąży w różnych strukturach układu nerwowego, transportuje wiele mediatorów ( hormony), oprócz tego może on też odprowadzać produkowane przez komórki nerwowe zbędne produkty przemiany materii Płyn mózgowo-rdzeniowy - choroby Z płynem mózgowo-rdzeniowym powiązanych może być wiele różnych jednostek chorobowych. Jedną z najbardziej znanych jest wodogłowie, które może być spowodowane zarówno upośledzeniem przepływu tej cieczy w układzie komorowym (rozpoznaje się wtedy wodogłowie niekomunikujące), jak i jej nadmierne wytwarzanie lub upośledzone wchłanianie PMR (wtedy rozwija się wodogłowie komunikujące). Skład płynu mózgowo-rdzeniowego może się zmieniać w związku z wystąpieniem u pacjenta wielu różnych schorzeń. Jako przykłady jednostek, w których pojawiać się mogą nieprawidłowości w składzie płynu mózgowo-rdzeniowego, wymienić można: różne zakażenia ośrodkowego układu nerwowego (np. zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zarówno wirusowe, jak i bakteryjne), zespół Guillaina-Barrégo krwawienie podpajęczynówkowe stwardnienie rozsiane pierwotny nowotwór ośrodkowego układu nerwowego lub przerzuty jakiegoś innego nowotworu do OUN choroba Alzheimera Poszczególne schorzenia doprowadzają do odmiennych nieprawidłowości składu płynu mózgowo-rdzeniowego. Aby jednak możliwe było stwierdzenie takowych, płyn mózgowy najpierw musi zostać pobrany, a później przekazany do specjalistycznych badań. Płyn mózgowo-rdzeniowy - pobieranie PMR do badań można uzyskać kilkoma sposobami. Można go pobrać z komór bocznych mózgu, ze zbiornika wielkiego (drogą nakłucia podpotylicznego) oraz poprzez nakłucie lędźwiowe. Ostatni z wymienionych sposobów, czyli nakłucie lędźwiowe (punkcja lędźwiowa) jest najczęstszą metodą uzyskiwania płynu mózgowo-rdzeniowego – tak jest ze względu na to, że jest to metoda najbezpieczniejsza, oprócz tego punkcja lędźwiowa jest najprostszym dla lekarzy sposobem uzyskiwania tej cieczy. Nakłucie lędźwiowe przeprowadza się w warunkach jałowych, igłę – pod kątem 15 stopni – wprowadza się zwykle do przestrzeni międzykręgowej odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Po nakłuciu, przez 24 godziny, pacjent powinien przebywać w pozycji leżącej – ma to na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia zespołu popunkcyjnego. Płyn mózgowo-rdzeniowy - wskazania i przeciwwskazania do jego pobrania Wskazaniami do wykonania punkcji lędźwiowej są przypuszczenia, że pacjent cierpi na którąś z wymienionych chorób lub jeszcze inną jednostkę, która może prowadzić do odchyleń w badaniu płynu mózgowo-rdzeniowego. Nie zawsze jednak istnieje możliwość uzyskania PMR – wśród przeciwwskazań wymienia się: aktywną infekcję w miejscu, z którego miałby być pobierany płyn mózgowo-rdzeniowy zaburzenia krzepnięcia krwi (wynikające zarówno ze stosowania leków przeciwkrzepliwych, jak i ze znacznej małopłytkowości) wzmożone ciśnienie wewnątrzczaszkowe Płyn mózgowo-rdzeniowy - badanie i interpretacja wyników Płyn mózgowo-rdzeniowy w trakcie punkcji lędźwiowej oceniany jest zasadniczo już od rozpoczęcia samego jego pobierania. Otóż ważne jest nawet tempo, w którym ta ciecz wypływa – przy prawidłowym ciśnieniu (wynoszącym w pozycji leżącej 8-15 mmHg), płyn mózgowo-rdzeniowy wycieka z szybkością 20-60 kropli na minutę. Po uzyskaniu PMR przekazywany jest on do różnych analiz laboratoryjnych. Prawidłowy płyn mózgowo-rdzeniowy jest bezbarwny i przejrzysty, a w jego składzie obecne są: różne komórki, w ilości 0-5/mm3 białko w stężeniu od 15 do 45 mg/dl glukoza w stężeniu od 50 do 80 mg/dl (zwykle stężenie glukozy w PMR wynosi około 60-75% stężenia glukozy w osoczu) chlorki w stężeniu od 115 do 130 mmol/l mleczany w stężeniu 10-22 mg/dl białe krwinki (pojedyncze ilości, w prawidłowych warunkach dominującymi w PMR komórkami są limfocyty) Już sama analiza powyżej podanych parametrów płynu mózgowo-rdzeniowego pozwala zdiagnozować wiele różnych schorzeń. Przykładowo w przypadku ropnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych PMR staje się mętny i żółtawy, oprócz tego zaczynają dominować w nim neutrofile, a także znacząco wzrasta w nim stężenie białka i mleczanów z jednoczesnym obniżeniem stężenia glukozy i chlorków. Wtedy zaś, gdy pacjent cierpi na wirusowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, w płynie zamiast od 0 do 5 komórek pojawiać się ich może w jego 1 mm3 nawet kilkaset, wzrasta w nim stężenie białka (ale zdecydowanie mniej niż przy ropnym zapaleniu), a ilości glukozy i chlorków pozostają w normie lub dochodzi do ich niewielkiego obniżenia. Jednocześnie przy wirusowym zapaleniu opon płyn mózgowo-rdzeniowy pozostaje wodojasny i klarowny. Płyn mózgowo-rdzeniowy poddawany może być jednak jeszcze i szeregowi innych, specjalistycznych analiz. Możliwe jest oznaczenie w nim stężenia immunoglobulin IgG, którego wzrost odnotowuje się m. in. w przypadku stwardnienia rozsianego czy zespołu Guillaina-Barrégo. PMR może być przekazany to wykonania elektroforezy - stwierdzenie w niej tzw. prążków oligoklonalnych stanowi jeden z etapów diagnostyki stwardnienia rozsianego. Wykonywane bywają badania bakteriologiczne płynu mózgowo-rdzeniowego (które mogą odpowiedzieć na pytanie, jaka dokładnie bakteria doprowadziła do wystąpienia u chorego neuroinfekcji) oraz badania serologiczne płynu mózgowo-rdzeniowego (do nich należą tzw. odczyny kiłowe). Możliwe jest również i wykrycie w PMR komórek nowotworowych, związanych z wystąpieniem u pacjenta np. rdzeniaka zarodkowego czy chłoniaka OUN. Płyn mózgowo-rdzeniowy - wyciek z nosa Zagadnieniem, które warto opisać przy omawianiu płynu mózgowo-rdzeniowego, jest wyciek z nosa. W zdecydowanej, ale to zdecydowanej większości przypadków problem ten związany jest z nieżytem nosa (potocznie nazywanym katarem). W pewnych jednak sytuacjach - szczególnie u osób, które doświadczyły poważnego urazu głowy lub przebyły operację neurochirurgiczną – konieczne jest upewnienie się, że z nosa chorego nie wypływa płyn mózgowo-rdzeniowy. W celu różnicowania, czy ciecz to PMR czy też zwyczajna wydzielina z nosa, przeprowadzone mogą zostać badania laboratoryjne. Gdy u chorego wydostającą się substancją jest wydzielina z nosa, to wtedy stężenie w niej glukozy jest niskie (<10 mg/dl) i zawarte jest w niej dużo białek (więcej niż 300 mg/dl). Wtedy zaś, gdy ciecz jest płynem mózgowo-rdzeniowym, ma ona stężenia białka i glukozy takie, jak opisano powyżej. Absolwent kierunku lekarskiego na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu. Wielbiciel polskiego morza (najchętniej przechadzający się jego brzegiem ze słuchawkami w uszach), kotów oraz książek. W pracy z pacjentami skupiający się na tym, aby przede wszystkim zawsze ich wysłuchać i poświęcić im tyle czasu, ile potrzebują. Jaka to choroba? Pytanie 1 z 12 Co dolega temu dziecku? Atypowe zapalenie skóry Atopowe zapalenie skóry Atypiczne zapalenie skóry

do czego może być płyn